Discussie over de het Europees Werkgarantieplan (new deal for workers)


#1

UIT HET PROGRAMMA

1 Elke Europeaan verdient het om bij te dragen aan hun gemeenschap zonder de angst om in armoede te vervallen. Over heel Europa lijden werknemers nog steeds onder hoge niveaus van onvrijwillige werkgelegenheid: miljoenen jonge mensen kunnen geen stabiel, goedbetaald werk vinden; en miljoenen oude mensen hebben de beroepsbevolking te vroeg verlaten. Het gevolg is een stijging van de onvrijwillige economische migratie. Jonge Europeanen verlaten massaal hun thuisland om elders economische kansen na te streven en verlaten hun huizen, families en gemeenschappen.

2 We roepen alle Europese landen op tot een multilaterale overeenkomst om banen te financieren en te garanderen voor elke Europeaan in haar woonplaats. Dergelijke banen dienen door Europese staten of lokale autoriteiten te worden gecreëerd om ervoor te zorgen dat ze (a) zinvol zijn en door de gemeenschap worden geëist en (b) niet dienen als een manier om te voorkomen dat een werknemer met een vast contract wordt aangenomen. De banen dienen voldoende te worden betaald om in eigen levensonderhoud te kunnen voorzien. De banengarantie zal nauw verbonden zijn met het groene investeringsprogramma, dat nieuwe kansen zal bieden op het hele continent om de Europese infrastructuur te herbouwen en bij te dragen aan gemeenschapsgerichte duurzaamheidsprojecten

MIJN VOORSTEL: DE VOLGENDE TEKST TOE TE VOEGEN:

Maar Europa heeft ook een eigen zelfstandige rol in het werkgarantieplan. De markt ontloopt haar verantwoordelijkheid als het gaat om permanente scholing van werknemers en het herverdelen van werk. De markt kiest uitsluitend voor de meest talentvolle, de jongste en de meest productieve werknemers, waardoor grote groepen worden buitengesloten van betaald werk. Dat moet veranderen. Onderwijs en herverdelen van werk is essentieel voor de stabiliteit van de samenleving. De EU dient daarom zelf, actief het bedrijfsleven fiscaal te sturen om deze doelen te bereiken.

De EL wil voor iedereen een minimale hoeveelheid betaald werk garanderen door Europese arbeidstijdrechten uit te geven. Geselecteerde groepen ontvangers van het Europees basisinkomen (zie ander topic) ontvangen tevens arbeidstijdrechten: het recht op een aantal uren betaald werk. Een werkgever die betaald werk aanbiedt aan een werknemer met arbeidstijdrechten ontvangt voor de overgedragen rechten een bedrag per uur uit het UCD fonds (zie ander topic). Alleen aangemelde bedrijven ontvangen deze ‘werkgelegenheidssubsidie’. De EU zal in bestaande werkgelegenheidsprojecten dit nieuwe werkgelegenheidsinstrument integreren. De verdeling van werkgelegenheid kan fiscaal worden aangestuurd door schaalgrootte en productiviteit op te nemen in de profielbelasting van een sector (zie ander topic) .


#3

de tekst was nog niet compleet. nu wel. wat vind je er van?


#4

Dag Jos,

DIEM25 wil enerzijds een (onvoorwaardelijk) basisinkomen systeem invoeren en anderzijds een werkgarantieplan. Deze combinatie snap ik niet.

Met een vorm van http://prohef.igg.nu/kort.html zou dit / jouw plan in theorie moeten kunnen. Als ik nu zie welke problemen er zijn met de participatiewet (20 a 25 uur per week werken voor de bijstandsuitkering) denk ik dat het met de huidige structuur van de economie het nog niet zo makkelijk is om dit in praktijk te doen.

Ik denk wel dat we in Europa een actieve industrie en woningbouw etc. beleid nodig hebben.
En we er op aan moeten gaan sturen om de betaalde werkweek te verkorten naar 2 a 3 dagen per week.

Met deze vorm van economie http://frontierworld.nl/stefan-denaerde.html/ waarvan we in praktijk voor een deel al een voorbeeld zien in https://www.youtube.com/watch?v=8ZoI0C1mPek&t=16s wat antwoord geeft op https://brandpuntplus.kro-ncrv.nl/brandpunt/de-wraak-van-de-rijken/ waar we met een nieuwe Burgerbank en belastingsysteem https://www.eerlijkgeld.eu/ naar toe kunnen gaan, lijkt mij een stap in de goede richting.


#5

Ik ga er van uit dat bij invoering van een basisinkomen ALLEEN het risico groot is dat grote groepen mensen door het bedrijfsleven worden ‘afgeschreven’, waarmee de tweedeling in de samenleving nog groter wordt dan die nu al is.

sommigen zullen dat geen probleem vinden (mensen die creatief zijn, een eigen onderneming willen starten, voldoende hebben aan vrijwilligerswerk), maar het merendeel van de mensen wil gewoon een betaalde baan. Daarom moet je aanvullend een een instrument bedenken om het betaalde werk te verdelen. Een 35 urige werkweek, of 2 a 3 dagen werk als ‘algemene maatregel’ is volgens mij niet flexibel genoeg. Daarom wil ik arbeidstijdrechten uitdelen die een ‘garantie’ op werk betekenen. Ik besef dat dit niet eenvoudig is, want feitelijk ik ‘dwingen’ we daarmee bedrijven vele mensen voor minder uren aan te nemen. Daarom zou een aanvulling kunnen zijn, dat mensen onderling de arbeidstijdrechten kunnen verhandelen.